Guzik:
W drugi weekend grudnia wszystkie drużyny naszego szczepu spotkały się na wspólnym biwaku Mikołajkowym w Kolbudach. Hasłem przewodnim trasy starszo-harcerskiej była awaria świąt – podczas całego wyjazdu musieliśmy uratować święta, by w spokoju można było uczcić to radosne zdarzenie. Zaczęliśmy działać od najprostszych rzeczy… śniegu! By go zdobyć, trzeba było wygrać grę planszową. W środku nocy obudził nas alarm nocny. Zrzut materiałów potrzebnych na atrakcje następnego dnia następował za 15 minut! Wygrany zastęp, który otrzymał śnieg, zaznaczył na boisku przed szkołą znak, pozostałe dwa musiały radzić sobie w inny sposób – tańcząc lub nawołując. Akcja zakończyła się sukcesem (choć nieco mokrym, bo niektóre materiały wpadły do kałuży).
Jedną z nowości na biwaku była nasza własna „Facebookowa tablica” oraz „Gossip Box” – jedno z najbardziej obleganych miejsc, gdzie każdy mógł napisać wszystko, na co miał ochotę, bądź wrzucić ploteczkę na temat każdego, kto chciał coś ukryć. Niestety, wszystko wyszło na jaw!
Następny dzień rozpoczął się grą terenową, na której znów pomagaliśmy naprawiać świąteczne awarie. Wieszaliśmy lampki na choinki, śpiewaliśmy świąteczne piosenki i uczyliśmy latać renifera Rudolfa, by mógł pociągnąć magiczne sanie. Ze zdobytych w nocy materiałów zrobiliśmy prezenty, którymi uszczęśliwiliśmy nadawców listów do świętego Mikołaja.
Popołudniowe zajęcia były podzielone na te dla chłopaków i dziewczyn. Harcerki przez całe popołudnie zajmowały się robieniem filcowych kulek na kolczyki oraz ozdabianiem drewnianych ramek i pudełeczek metodą decoupage’u. Mimo kilku mydlanych potopów przy stołach z filcowaniem misja zakończyła się sukcesem!
Wieczorna Wigilia Szczepu pozwoliła nam zbliżyć się do siebie. Podzieliliśmy się opłatkiem i życzyliśmy sobie wszystkiego najlepszego, a kadra pokazała nam swoją własną odsłonę jasełek. Zwieńczona wielką ucztą, pozostanie nam w pamięci na długo.
Po wieczornych zajęciach dla harcerzy starszych (które przeciągnęły się trochę, ponieważ mimo tego, że Malewicz miał spódnicę i getry, a Tymek buty w kwiaty, zasada gry była bardzo trudna do odgadnięcia!) nikt nie spodziewał się żadnych większych atrakcji. A jednak tegoroczny Biwak Mikołajkowy, jak się okazało, pełen był nie tylko magii świąt, ale też… wielkich zmian!
Po szybkiej akcji, podczas której zainteresowane były bardzo zajęte rozmową z druhem Sqnem lub (jak w przypadku Asi i Skarpety) zamknięte w jednej z sal, 71 GDH ustawiło się w kręgu przy jeziorze w Kolbudach i cierpliwie czekało. Po kilku przygodach wszystkie trzy znalazły się wśród nas i można było zaczynać…
Tego wieczoru Marta przekazała drużynę Paulinie, która następnie wybrała na swoje przyboczne Asię i Skarpetę. Mimo że była to radosna chwila, kolbudzka ziemia spłynęła naszymi łzami wzruszenia i wzajemnej przyjaźni.
Natalia:
W tym samym czasie 74 GDH postanowiło zaskoczyć troszkę swoich harcerzy. Kadra wyciągnęła ich z ciepłych śpiworków po to,żeby mogli dowiedzieć się za ile dni ich drużynowa i przyboczni obchodzą urodziny. Trzeba było zobaczyć szczęśliwe miny uczestników, kiedy dowiedzieli się, że ich sen przerwano TYLKO po to. Ja raczej, jako drużynowa powiedziałabym, że AŻ po to, ale to chyba kwestia umowna. Ostatecznie tajemnica w jakm celu się spotkaliśmy została zdradzona i kilku nowych członków drużyny mogło otrzymać barwy (gratulujemy: Pawłowi, Wiktorii, Dorocie oraz Kubie).
Jednakże szalona kadra nie poprzestała na jednej niespodziance tego wieczoru. Dwie siostry zmówiły się, aby wspólnie nadać upatrzonym kandydatkom tytuł przybocznej. I tak Nicole została przyboczną w 74 GDH, a Kasia w 69 GGZ. Po wielkich uściskach i serii „wybitnie udanych” zdjęć zimno wygnało nas do szkoły, a na fejsbukowej tablicy pojawiła się seria postów z gratulacjami. Pozwolę sobie dopisać swój „ Natalia Lasocka też lubi to”.
